در اين آزمايش صفاتي از قبيل طول و تعداد ساقه اصلي و فرعي، تعدادبرگ ، درصد ماده خشك برگ ، تعداد و عملكرد ميوه هر بوته ،عملكرد در واحد سطح وميزان ويتامين ث ميوه مورد ارزيابي قرار گرفتند . نتايج بدست آمده نشان مي دهد كه در مرحله رشد رويشي، افزايش تراكم كاشت بربرخي فاكتورهاي مورد بررسي تاثير داشته و بين تيمارها اختلاف معني داري مشاهده شده است ،بطوريكه با افزايش تراكم كاشت، ارتفاع بوته ،تعداد و طول انشعابات فرعي كاهش يافت امادر اين مرحله تراكم كاشت بروي فاصله ميانگره ها، ميزان كلروفيل برگ تعدادو درصد ماده خشك برگ اثر معني داري نداشت .
نتايج بدست آمده نشان مي دهد كه در مرحله زايشي، افزايش تراكم كاشت، همراه با كاهش عملكرد ميوه (تعداد،حجم و وزن) مي باشد. بطوريكه در بين تيمارها، تراكم كاشت 100 ×30 و50×20 ساتتيمتربه ترتيب داراي بيشترين و كمترين عملكرد و تعداد ميوه در گياه بودند. اما با افزايش تراكم كاشت( به علت افزايش تعداد بوته در واحد سطح) ، عملكرد و تعداد ميوه در واحد سطح افزايش يافت ، بطوريكه تراكم كاشت 50×20 سانتيمتر داراي بيشترين تعداد ميوه و عملكرد در واحد سطح بود. همچنين تعداد بذر درميوه ، وزن هزار دانه و ميزان ويتامين ث ميوه نيز تحت تاثير تراكم كاشت قرار گرفتند ، بطوريكه افزايش تراكم كاشت باعث كاهش تعداد بذر در ميوه، وزن هزار دانه و ميزان ويتامين ث ميوه گرديد.
نویسندگان:
آرويي1 ، حسين , اميني فرد2 ، محمد حسين , عزيزي1 ، مجيد , نعمتي1 ،حسين
عضو هيت علمي گروه باغباني دانشگاه فردوسي مشهد
2 دانشجوي كارشناسي ارشد باغباني دانشگاه فردوسي مشهد
