از نظر تركيبات شيميايى در گياه وجود اسانس روغنى فرار يا روغن مانتول گزارش شده است. به علاوه در اعضاى اين گياه مقدارى تانن مواد رزينى و قند نيز وجود دارد. ماليدن دم كرده آن براى رفع خارش و رفع گازهاى رحم و رفع سستى و عفونت رحم مفيد است. ماليدن سوخته گياه براى تقويت لثه هاى دندان نافع است. پونه بادشكن، ضدنفخ، خلط آور و مفيد براى سياه سرفه، آسم است و سرفه را آرام و خروج خلط را تسهيل مى كند و اثر محرك بر روى ترشح معده دارد و در استعمال خارجى براى رفع لكه هاى جلدى مفيد بوده و بخور دادن مقدارى پونه براى درمان سينوزيت مفيد است، ضمناً بهتر است پونه با مقدارى كتيرا خورده شود. مقدار خوراك پونه تا هشت گرم بوده و ساير انواع دارويى اين گياه مانند نعنا تهيه و خورده مى شود.اين گياه دارويى از نظر طبيعت طبق نظر حكماى سنتى، گرم و خشك و همچنين براى جلوگيرى از سكسكه و آشفتگى و دل به هم خوردگى و ازدياد عرق مفيد و قاعده آور بوده و به عنوان ضدسم جانوران گزنده سمى بسيار نافع است و معمولاً از شاخه هاى گلدار و برگ آن به صورت دم كرده استفاده مى شود.
