گياهى است بوته اى به ارتفاع تا ۳متر، منشعب كه طول انشعابات آن تا يك متر مى رسد. ساقه در ناحيه رويش گل ها برگدار است، ساقه داراى لكه هاى قرمز، چوبى و به ضخامت تا ۱۰سانتى متر، برگ ها پنجه اى يا قلبى شكل با پهنكى تاخورده در طول سه تا پنج رگبرگ اصلى و به بزرگى تا يك متر، لب هاى پهنك بيضوى با نوك تيز و حاشيه دندانه دار، گل آذين خوشه، گل ها به رنگ سفيد تا ارغوانى. كاسه و جام شش قطعه اى، تخمدان ۳ برچه اى و ميوه ها فندقه ۳ باله است. ريشه ها اندام دارويى گياه محسوب مى شوند كه به رنگ زرد تا قرمز مايل به قهوه اى هستند. ريشه ها را ۷-۴ سال پس از رشد گياه و قبل از گل دهى جمع آورى مى كنند. اين گياه بومى شمال غربى چين و تبت بوده و در اروپا به مقدار زياد كشت مى شود. از مواد متشكله آن مشتقات هيدروكسى آنتراسن شامل آنتراكنيون ها، آنترون ها، دى آنترون ها به فرم گليكوزيدى و غيرگليكوزيدى است. اين گياه داروى مسهل ملايم است، ولى در دوزهاى كم به علت تانن موجود در گياه خاصيت قابض و ضداسهال دارد، به عنوان دهانشويه از روبارب در درمان التهاب لثه و مخاط استفاده مى شود. در طب گذشته از روبارب به عنوان قابض و ضداسهال (در مقادير كم) و در درمان بواسير استفاده مى شده است. در دوز
۰۵/۰ تا ۵/۰ گرم روزانه به عنوان قابض و در دوز ۴-۱ گرم داراى خاصيت ملين ملايم است. بايد در ظروف سربسته و دور از نور نگهدارى شود و در حال حاضر فرآورده دارويى از آن در بازار موجود نيست.

منبع: روزنامه شرق